the ender

W tym odcinku mamy zaadaptowane do 11 do 14 chaptera oryginalnej mangi.

Sam odcinek głównie mierze się skupiał wokół treningu PSI u Agehy i Asagiego, poznając 3 typy tego systemu mocy, które wszystkie muszą być nauczone przez tą dwójkę, postępy u Hiryuu przechodziły gładko przeciwieństwie Yoshiny, która borykał z problemami jeśli chodzi o nauczenie się posługiwania PSI typu wybuch, lecz finalnie udaje mu się uzyskać jakieś efekty, robią donuta w ściany w chacie Sakurako, kolejny odcinek zapowiada się ponowny powrotem do świata Psyren, który dla naszych bohaterów był niespodziewani, na pewno do ich towarzystwa dołączą dwie nowe postacie, które w tym odcinku zadebiutowały czyli mowa o Oboro i Kabuto, którzy też mieli kontakt z Nemesis Q + też dostaliśmy sceny ze przeszłości Amamiyi i Asagiego.

Może sam arc TYBW nie jest zbytnio idealna jak na finał main serii to jednak dobrze się bawiłem podczas oglądania każdego odcinka, więc w sumie dam naciągane 9/10, wiem że podobno ma coś być związanego z całym Hell arciem, który ma być sequelem po wydarzeniach TYBW, zobaczymy co Kubo w tym arcu ugotuje, bo zapowiada się ciekawie jeśli mam być szczery.

Lecz z drugiej strony ten pacing bywa niekiedy nierówny jeśli chodzi o walki, rozbudowanie postaci czy ogólnie brak jakiekolwiek przestrzenni na spokojne momenty w tym arcu, już pomijając fakt że niektóre sceny z oryginalnej mangi zostały kompletnie wywalone, więc potężne L w tym przypadku, jeśli chodzi o ostatni odcinek ze czwartego partu TYBW, nie będę ukrywać że ten odcinek jakoś mnie mocno nie porwał jeśli chodzi o finalne pokonanie Yhwacha, które nie wywarło jakiś mocnych emocji na mnie, które pozostawiło mocny niedosyt, który moim zdaniem prosi się o sensowne rozwinięcie wąsacza itp.

To już koniec całego arcu TYBW, który w anime trwał z 4 lata, ze względu na wyczekiwaniu kolejnych partów, jeśli chodzi o pozytywne aspekty to mi się najbardziej podobała animacja, która bardzo dobrze się prezentuje, dostając kinowe doświadczenie podczas oglądania niż przypadku pierwszej serii z roku 2004, która pod względem animacji bywała nierówna, wiem że też mamy kontent, który jest ekskluzywny dla anime, próbując naprawić bolączki w mandze, które towarzyszyły tutaj (mangi nie czytałem więc nie mam zbytniego punktu odniesienia żeby porównać TYBW te z anime i te z mangi), na plus jest też tempo, które jest dynamiczne, bez zbędnych fillerów, skupiając się głównie na fabule.

No więc doszło do afery puddingowej spowodowanej przez Buu i Beerusa, który ten drugi chciał skosztować samego przysmaku, lecz nasz grubasek nie miał zamiaru się podzielić, więc doszło do walki tej dwójki, w której Beerus wygrywa to starcie (kto by się spodziewał tego XD).

Później była sytuacja z Vegetą, który wpadł szał ze względu na Bulme, która zostaje pacnięta przez naszego fioletowego kota, mimo że na saiyański książę zadał jakieś ciosy w stronę Beerusa, lecz on finalnie nadal był od Vegeta o level wyżej w sile itp. jak widać też że nasi bohaterowie próbując naszego Boga Zniszczenia po tych wcześniejszych nieprzyjemnych sytuacjach, ponownie zadowolić zanim postanowi zniszczyć Ziemię.

Niezły zbieg okoliczności, którym Obaa oraz ta małpa, mają podkładane przez Seiyuu, który podkładali głos pod Goku z Dragon Balla (Masako Nozawa) i Luffy'ego z One Piece (Mayumi Tanaka) XD

A jeśli chodzi o samego Sentarou to finalnie znalazł swoją prawdziwą miłość, odpuszczając wcześniejsze miłosne zaloty w stronę Ranmy i Akane.

Przechodząc jeszcze do Nachta mieliśmy jego walkę z Lilith i Naamahem, z którymi miał nie małe problemy, lecz Asta ratuje go z opresji, prezentując się w formie union, która wzmacnia anty magię u głównego pratogonisty, raniąc poważnie Naamaha, który finalnie się fuzjując z Lilith, stając się jednolity bytem, anime BC nigdy jeszcze nie miałem animacji na dość wysokim poziomie.